Ang Tawag sa Pagkabalaan

Misulod na kita karon sa ika-upat nga Domingo sa Ordinaryo nga panahon. Bulahan gayud kita diha są atong pagasapyaw niining tinagsip nga mga pagtulon-an aron atong mapamalandongan ang usa sa pinaka-inila ug pinaka-bulawanon nga mga pulong ni Jesus alang sa iyang katawhan: ang mga Kabulahanan. Sa Ebanghelyo, mitungas si Jesus sa bukid, milingkod, ug nagtudlo sa mga tinun-an ug sa katawhan. Kini dili lang yano’ng pagpanudlo, usa kini ka pagpaila sa dalan sa matuod nga kabalaan.

Sa atong kalibutan karon, ang “kabulahan” kasagaran gisukod sumala sa bahandi, gahum, dungog, o kalampusan. Kon ang tawo aduna’y kwarta, bahandi o impluwensya sa kinabuhi, maka-ingon ta nga “bulahan siya.” Apan sukwahi kaayo ang pagtulon-an nga atong masapyaw gikan kang Jesus. Diha sa iyang Kabulahanan, daw baliktad ang tanan: bulahan ang kabus sa espiritu, ang nagsubo, ang mapaubsanon, ang gigutom sa hustisya, ang maloloy-on, ang putli ug kasingkasing, ang tigpasiugda sa kalinaw, ug bisan ang gilutos tungod sa pagkamatarung. Kini sila ang Bulahan sumala kang Jesus.

Tulo ka mga tinagsip apan bulawanong pagtulon-an ang masapyaw nato niini:

Una, gipadayag ni Jesus nga ang matuod nga kabulahan dili lang taphaw nga kahimtang, kundili nagsukad kini diha sa kasingkasing. Ang “kabus sa espiritu” wala magpasabot nga walay bili ang kaugalingon, kondili mao kini ang atong kahibalo nga nanginahanglan kita sa Dios. Ang tawo nga kabus sa espiritu andam modawat sa grasya, kay nasayod siya nga dili siya igo sa iyang kaugalingon. Dinhi magsugod ang dalan sa kabalaan.

Ikaduha, ang mga Kabulahanan ni Jesus usa ka bokasyon sa pagkabalaan. Ang pagkabalaan dili lang alang sa mga pari, madre, o mga santos nga naa sa altar. Ang pagkabalaan bokasyon sa tanang binunyagan. Diha sa tanang lakaw ug tanang hut-ong sa atong inadlaw-adlaw nga kinabuhi — sa pamilya, trabaho, eskwelahan, ug katilingban —gitawag kita sa Dios nga magkinabuhi sumala sa diwa są Kabulahanan. Kon nagmaloloy-on kita sa atong isigkatawo, naglakaw kita sa dalan sa kabalaan. Kon nagtinguha kita sa kaangayan ug kamatuoran bisan lisod, nagkinabuhi kita sa Kabulahanan. Kon nagapili kita sa kalinaw inay ang panagbangi; ang gugma inay kasuko, nagatubag kita sa tawag sa Dios sa diha pagkabalaan. Matag usa kanato gidalitan niining maong gasa. Angay unta nato kining pabuhion diha sa atong kinabuhi.

Ikatulo, gipahinumdoman usab kita ni Jesus nga ang dalan sa matuod nga kabulahan dili sayon. Puno kini sa kasakit, pag-antos, ug usahay pagsalikway. Apan ang saad ni Jesus klaro: “Ila ang Gingharian sa Langit.” Ang kalipay nga gisaad sa Dios malungtaron dili sama sa kalipay nga gihatag sa kalibutan. Kini lawom, ligdong, tiunay ug makanunayon bisan taliwala sa kalisdanan.

Mga igsoon, ang Beatitudes o Kabulahanan hulagway sa kinabuhi ni Jesus mismo. Siya kabus, mapaubsanon, maloloy-on, tigpasiugda sa kalinaw, gilutos ug namatay tungod sa gugma. Busa kon sundon nato ang Beatitudes, dili lang kita mahimong mas buotan nga mga magtutuo, apan mamahimo kitang mahisama kang Kristo sanglit kay matag usa kanato gitawag man sa pagkabalaan. Sa maong twang, angay unta kita nga motampo sa atong mga katungdanan ug pagpuyo sa kinabuhi sa pagkabalaan. I hope that we would take this path so that we may surely enjoy true blessedness, true joy and happiness due to God’s action in our lives.