Ang Milagro sa Gugma ug Puangod

Niining ika-napulog walo nga Domingo sa Ordenaryong Panahon, masapyaw nato ang usa ka dakong kamatuoran: ang puangod ug gugma sa Dios dili gayod mahubas, nga bisan gani sila nga wala’y ikahatag gidapit aron matagbaw. Apan ang labing dakong katagbawan nga iyang gihatag dili lamang pagkaon alang sa lawas, kondili ang iyang Pulong ug ang iyang walay kinutubang gugma. It is the covenant of love that we must eat, so that we can enjoy the benefits of the blessings of God. This love of God is shown to us in Jesus. And if we operate on that language of love in Jesus we will conquer all the tests that come our way.

Masapyaw nato karon sa atong ebanghelyo ang kadaugan sa gugma ug puangod sa Dios pinaagi kang Jesus. Sa nakabalita si Jesus sa kamatayon ni Juan Magbubunyag, gibati ni Jesus ang tumang kasakit sa nahitabo sa iyang parente ug higala. Tungod sa iyang kasubo, mibiya siya ngadto sa mingaw nga dapit aron makapahulay ug makapamalandong. Apan sa dihang nahibaloan sa katawhan ang iyang nahimutangan, ilang gisundan siya, uban ang ilang mga masakiton. Sa dihang nakita sila ni Jesus, wala siya masuko. Wala siya moingon, “Palihug, pasagdi sa ko ninyo kay nag-antos pa ko.” Hinuon, iyang gibiyaan ang iyang kaugalingong kasakit aron atimanon ang panginahanglan sa uban. Gipakita ni Jesus nga ang tinuod nga gugma makahimo sa pagtan-aw sa kasakit sa isigkatawo bisan pa sa kaugalingong pag-antos.

Sa pagkilomkilom na sa adlaw, ang mga tinun-an miingon kang Jesus nga papaulion nalang ang mga tawo aron makahapit pa siłą pagpalit og pagkaon. Apan lahi ang tubag ni Jesus. Miingon siya, “Kamo ang mohatag kanila og makaon.” Natingala sila tungod kay lima ra ka tinapay ug duha ka isda ang ilang dala. Dili kini kaigo sa lima ka libo nga mga tawo.

Apan gidala sila ni Jesus sa mas lawom nga pagsabot sa gugma, puangod, ug gahum sa Dios. Gipakita niya nga ang diyutay nga atong gihalad mahimong dakong panalangin kon itugyan nato sa Dios. Ang iyang pagpasalamat usa ka pag-ila nga ang tanan nga atong nadawat gasa gikan sa Dios, ug ang Dios makahimo sa paghimong talagsaon bisan sa pinakagamay nga atong ikahatag.

Dayon gisugo niya ang iyang mga tinun-an sa pag-apod-apod sa pagkaon. Mao kini ang buhat sa pagpaambit, gugma, ug puangod ngadto sa mga nanginahanglan. Ug didto nahitabo ang milagro. Ang tanan nangaon ug nangabusog, ug adunay napulog duha ka bukag nga nahibilin.

Tingali dili daghan ang atong mahatag: panahon, talento, kuwarta, o kusog. Apan kon atong ihatag kini uban sa gugma ug pagtoo sa Dios, mahimo kining hinungdan sa dakong panalangin alang sa uban. Matud pa sa awit: “Diyutay lang kini, daw wala’y bili, apan kinasingkasing.”

Lisod kini sabton kon tawhanon lamang ang atong pagtan-aw. Apan kon atong ibutang ang atong bug-os nga pagsalig sa Dios, ang iyang gugma ug kalooy makahimo sa pag-usab sa gamay nga atong gihalad ngadto sa usa ka panalangin nga ígô alang sa tanan ug manubra pa gani.

Ang atong nasod nag-atubang gihapon sa kakabos, kagutom, korapsyon ug daghang kalisdanan. Apan kon mausab lamang unta ang atong panghunahuna. If only we shift mentalities and attitudes from mere human mentalities to mentalities of LOVE, COMPASSION, SHARING AND TRUST IN GOD, perhaps, we could be a better country. Wala magsugod ang milagro sa kadaghan sa atong gihuptan, kondili sa kadako sa atong gugma ug pagtoo. Hinaut nga kita mahimong mga kamot sa Dios sa pagpaambit sa atong mga panalangin. Hinaut nga ang atong mga halad mapuno unta sa gugma ug puangod.