“Nakadawat kamo sa walay pagbayad; hatag sa walay pagpangayog bayad”

Dili ikalimod nga karong panahona ang mosantop dayon sa hunahuna sa mga magtotoo kabahin sa mga serbisyo sa Simbihan ilabi na ang sakramento kay – BAYAD. Tungod niini, daghan ang nakasaway nga ang Simbahan kuno kay usa ka dakong negosyo: bayad sa kasal, bunyag, misa, blessing ug uban pa. Nakahatag kini og salikwaot nga pagsabot sa kon unsay nahitabo sa Simbahan ug sa mga pulong ni Kristo diha sa Ebanhelyo ni San Mateo (10:8) nga nagmando sa iyang mga tinun-an sa dili pagpangayog bayad tungod kay nakadawat sila sa walay pagbayad.

Una, ang gitumbok dinhi ni Jesus mao ang grasya ug kaayohan nga gikan sa Dios. Gipadayag niya ang kamatuoran ngadto sa iyang mga tinun-an nga ang Dios naghatag sa iyang kaugalingon ug panalangin sa iyang katawhan nga gawasnon ug walay bugti. Bunga kini sa iyang dakong gugma sa katawhan mao nga iya kining gibuot ug gibuhat. Sa susamang pagkaagi, gitudloan ni Jesus ang iyang mga tinun-an sa pagpaambit sa grasya sa Dios nga ilang nadawat ngadto sa uban sa gawasnon ug mahigugmaong paagi, dili pinasikad sa personal nga motibo nga makaagrabyado sa uban ilabi na sa mga kabus.

Ikaduha, giklaro usab ni Jesus diha sa ebanghelyo (Lk. 10:7) nga ang komunidad nga matohuon responsable sa pagtabang sa mga panginahanglanon sa Simbahan ug sa mga ministro niini. Gisugo niya ang iyang mga pinadala sa pagpabilin sa panimalay sa lugar diin gisangyaw nila ang maayong balita ug kaon ug inom sa idalit kanila tungod kay ang mamumuo angay sa iyang suhol.

Masabtan nato dinhi nga ang Ginoo nagtudlo sa gawasnon ug mahigugmaon nga pagpangalagad sa Simbahan sama nga ang Dios naghatag sa iyang kaugalingon nga gawasnon ug mahigugmaon. Ug nga ang katawhan madala ngadto sa gawasnon ug mahigugmaon nga pagsuporta sa panginahanglanon sa Simbahan ilabi na sa mga alagad niini. Libre nga gipadangat sa Simbahan ang grasya nga iya sa Dios, apan angay usab nga suportahan sa katawhan ang panginahanglanon sa Simbahan sa kinabuhi niini dinhi sa kalibotan.

Kon ang mga ministro sa Simbahan mag-apas nalang sa suhol isip bugti sa ilang pangalagad, hangtod gani sa punto nga dili na pahangyo nga wala lay madawat nga kantidad ilabi na sa mga kabus, sukwahi kini sa mga pulong ni Kristo nga nagtudlo sa iyang mga tinun-an sa dili pag-apas sa kalibutanong mga butang. Kon mahitabo nga ang gibansay sa Simbahan kalabot sa iyang panginahanglan mosantop na sa bug-at nga palas-anon sa katawhan sama sa sobrang pagpangayo og stipend o donasyon nga dili na praktikal ug makiangayon, pagpanamastamas kini sa pagtulon-an sa Ginoo nga nagpalingkawas sa iyang katawhan. Masugamak unya mismo ang simbahan sa mga pulong pagsaway ni Kristo ngadto sa mga pariseo: “Alaot kamo mga pariseo, naghimo kamo og makabugtot nga palas-anon sa katawhan nga kamo mismo dili mopas-an,” (Mt. 23:4).

Subayon unta sa mga kadagkoan sa Simbahan, lokal man o unibersal, ang nagkalainlaing mga naandang buhat kalabot sa temporal nga aspeto sa kinabuhi niini nga sukwahi sa pagtulon-an sa Ginoo ug kabubut-on sa Dios alang sa iyang katawhan. Dili na unta kita makabalita pa og namatyan nga kinahanglang mobayad og dakong kantidad aron lang mamisahan og kasiyam. Unya og di ka-afford inig dayon nalang lubong misahan. Ang uban ma-extend pa gani ang haya tungod kay wala pay ikabayad sa menteryo.

Dili unta mahimong normal sa mga dalunggan sa mga manimba ang pagpangayo og second collection nga daw ang unang collection pirme nalang kuwang. Siyempre kon adunay dakong panginahanglan, uban og pagtugot sa obispo, sayod ta nga ang katawhan pirme andam nga mohulbot og makaduha sa ilang mga bulsa. Kay ang pagkamanggihatagon, alang sa tiunay nga tinun-an ni Kristo, nakakulit na sa hunahuna ug kasingkasing.