Kining Gitawag og Ordinary Time

Maingon ta nga na tapos na gyud ang mga dagkong kasaulogan ug nga nabalik na kita niining gitawag og “ordinary time.” Magpaabot na pud kita sa cuaresma nga maoy modala nato ngadto sa semana santa ug sa pasko sa pagkabanhaw. Apan mientras tanto’ng nagpadulong pa kita nianang maong direksyon, agi-an usa nato ang mga “yanong” adlaw.

Sulod niining mga umaabot na mga semana, way dagkong mga butang ang maingon tag “ibandilyo” diha sa mga misa sa Domingo. Posible nga ang uban naghuna-huna nga “boring” o way lami kining mga adlaw’ng walay piyesta o solemnidad. Ang mga ebanghelyo kay kabahin sa “nitubo” na nga Kristo. Dili na ang gamay nga Hesus na “cute” kaayo’ng tan-awon kuyog sa mga kabayo ug karnero. Dili pa pud ang Kristo’ng nag bitay diha sa krus o ang madaugon nga nabanhaw’ng Dios.

Kining gitawag og “Jesus of the Public Ministry” – ang Hesus nga naglakaw ubos sa kainit ug uwan. Ang Hesus nga nanudlo kabahin sa Gingharian sa Dios – kasagaran mao kini ang Hesus nga dili nato paborito. Mas nindot man gyud tong Hesus na bata, mas maka lingaw, mas makahatag nato’g paglaum. Mas arang-arang nalang pud tong Hesus nga nag-antos kay mas makatandog sa atoang konsensiya.

Apan, kita nalimot na ang Hesus nga nanudlo sulod sa tulo ka tuig; ang kining Kristo sa “public ministry” kay maoy nagtug-an ug nagpakita kanato sa dagway sa Dios Amahan. Usa ka Amahan nga nagsaad kanato nga “muabot ang iyang gingharian” ug “matuman ang iyang pagbuot dinhi sa yuta.”

Kung wala pa nitubo si Hesus ug nagpabiling “Santo Niño” walay mga buta nga makakita. Dili unta “ma-ayo” ang mga sanlahon. Walay mga panuway na mabugaw, ug dili masabtan sa mga tawo ang mga misteryo sa pagtuo. Diha sa “public ministry” mas natagamtam sa mga tawo kung unsa ka mahigugmaon ang Dios ug kung unsa ka lapad ang luna nga iyang giandam para kanatong tanan. Diha sa public ministry napili ni Hesus ang mga apostoles ug sa maong paagi natukod niya ang Simbahan.

Ang mensahe alang kanato niining ordinaryo’ng tiempo kay kini: ang Dios wala magluwas kanato diha ug pinaagi sa mga dagko’ng milagro. Siya mo pakita kanato taliwala sa inadlaw-adlaw’ng trabaho. Ang mga gipanaad nato panahon sa Fiesta Señor dili makaluwas kanato. Kita pagasukdon ug pagahukman diha sa atong inadlaw-adlaw’ng pagpuyo – kung gi-unsa nato pagtabang ang atong isig ka-ingon. Sa mga ordinaryo’ng adlaw makita ang katag sa ato’ng pagka-seryoso. Diha sa “pag-sustener” sa atong mga panaad kita mailhan ug masakpan sa atoang pagka-Kristyano. Dali ra baya ihilak-hilak kung ang background nga batobalani mo gitik sa ato’ng dughan. Apan ang dakong pangutana kay kung unsa kita ka “consistent” nga mo-tuman sa atoang mga gipanaad, ilabi na kung walay mo-pak-pak ug mo-dayeg kanato.

“Consistency is key” matod pa. Ang pagka-makanunayon mao’y “yawe” sa atoang kaluwasan.

Sama sa ebanghelyo karong Domingoha, kita gisultihan kung unsa ang kahulogan sa “pagka-bulahan.” Matod pa sa atoang Ginoo, bulahan ang mga pobre, ang mga gigutom, ang mga dinaug-daog, ang mga mapahiubsanon, ug ang mga putli og kasing-kasing. Kining maong mga “hiyas” ug “taras” mao’y “sukod” sa atoang pagka-Kristiyano. Hinaot na kita wala malimot sa importansya sa “ordinary time.” Kay ang kaluwasan na gi-hatag ni Kristo kanato, dili kabahin sa mga yuta ug mga donasyon na atoang nadawat. Kun dili, naa kini naka sandig sa kaayo nga atoang gihimo lakip na ang pagtabang sa mga gigutom, gi-uhaw, mga biniyaan, ug mga himalatyon.