Ang Kahulogan sa Fiesta Señor (Part 1)

Makahuloganon ang pagsumpay sa Fiesta Señor sa kasaulogan sa Pasko sa Pagkatawo (Christmas). Sa ubang nasod, matapos ang “Christmas Season” diha sa “Baptism of our Lord” nga maoy gisaulog nato karong Dominggoha. Apan lage kay “extended” Christmas Season man ang Pilipinas [ang uban moingon pa gani na largo kini ngadto sa Candelaria], nindot pamalandongan ang kahulogan sa pagka-bata ni Hesus.

Ang entiero naratibo sa Pasko kay dili estorya nga puros nindot o malipayon (“merry”). Tinuod ikalipay ta ang pagsulod sa Dios sa atong tawhanong kasaysayan ug kinabuhi. Apan kay nisulod man siya niining kalibutana, nagkinabuhi ug nagpuyo siya nga sama kanato – adunay kasakit, pag-antos, ug gani na-pasanginlan, gi-traydor ug giyatakan sa mga dagkong gahom [the powers that be].

Dili “White Christmas” ang unang Pasko. Silent Night ug Holy Night tuod kadto apan tungod kay ang Anak sa Dios natawo diha sa “hilit” nga dapit, intawn lugos walay nasayod ug walay nagtagad [marginalized]; walay grand “welcome party” nga nahitabo sa unang Pasko. Ang kahilom na nisugat niya, dili kahilom sa usa ka solemne nga liturhiya, apan kahilom nga sama sa nasinati sa mga taw’ng walay bili [unrecognized]. Tinuod nga “Joy to the World” ang unang Pasko. Apan dili kadto hudyaka nga masinati nato diha mga “mall.” Ang joy ni Jose ug Maria dili bunga o epekto sa “bonus” nga nadawat. Labaw’ng dili to joy o excitement tungod kay adunay “midnight sale” o “less 20%” ang SM Seaside o Ayala. Dili kadto kalipay sa mga nag tapok sa City Time Square, ni di gani to sama sa mga pagtingsi sa mga tawo nga namatog sa Tops ug nag-atang sa mga “fireworks” nga duslitan inig untop alas dose.

Pobre o uyamot ang unang Pasko. Di parehas ka grande sa Noche Buena sa mga kumbento. Wa gani toy kinyentos si Jose, wa gani siguro toy pang-palit og lampin. Ug sa mga adlawng nanglabay liwas sa pagkatawo ni Hesus, si Jose ug Maria dala ang ilang anak nag dinaganay sama sa mga “bakwit” nga walay permanenteng kapasilongan. Nalimtan nato nga lakip sa sentro sa pasko ang pagsaulog sa pagkamartir sa mga Niños Inocentes. Busa diha sa kasing-kasing sa pasko adunay “patay” o “pagpanglutos.” Pahinumdom pud diay ang Pasko nga dili puros kalipay ang kinabuhi sa Balaang Pamilya.

Usahay kun dili kanunay, pirmi natong i-emphasize ang mga mahimayaong “episode” niining gitawag og “infancy narratives.” Apan atoang gikalimtan [siguro tungod kay di ta ganahan og masulob-on na Pasko] nga konsekwensya sa pagsulod sa Dios sa tawhanong panahon ug lawak siya nahiagom sa bata pang daan ug pag-gukod. Dili diay tinuod nga sa Viernes Santo na si Hesus gipasakitan ug gipatay. Bata pa siyang daan, gi-punterya na siyas mga gamahanan; giplanohan na nga patyon.

Kung ngano? Nganong siya o ang iyang pag-anhi sa kalibutan wala man ikalipay sa mga sama ni Herodes, Pilato, ug sa mga kaparian sa mga Hudeyo – kini gitubag sa Ebanghelyo karong adlawa. “This is my beloved son, with whom I am well pleased” [Mao kini ang akong hinigugmang anak. Nalipay gayod ako kaniya” (cf. Mt. 3:13-17). Kining mga pulonga nag tug-an kanato kung kinsa si Hesus ug unsa ang iyang gi-anhi sa kalibutan. Wa siya mo-anhi aron makig-party. Wa gani siya mo anhi aron kumpletohon ang Simbang Gabi. Wa sad siya mag-usik usik og plete gikan sa langit aron lang makig-“chummy-chummy” o modawat og “suborno gikan sa mga Mago.”

Og si kinsa si Hesus ug nganong nagpakatawo siya – kana maoy kahulogan sa Pasko. Apan sa dakong kasubo gikalimtan kini nato ug busa ang atoang pagsaulog sa pagkatawo sa Dios kay putol. Kini tungod kay sa atoang “unconscious” – “dili ta ganahang sumpayan ang iyang pagpakatawo sa kamatuoran nga siya paga-biay-biayon, sakiton”, pagapatyon tungod ra pud kanato. Diha kaniya ug pinaagi kaniya, “naabli ang mga kalangitan”; siya mao ang “Kordero sa Dios” nga nagawagtang sa “sala sa kalibutan.”

Sa gi-ingon ko na sa sinugdanan, adunay lawom nga kahulogan ang pag-sumpot sa Fiesta Señor sa Pasko. Ang pagtubo ni Hesus kabahin sa iyang misyon. Dili maluwas ni Kristo ang kalibutan kung siya nagpabiling bata. Dili man ang “masusong Hesus” ang nakaluwas kun dili ang kadtong nilakaw diha sa mga init na kawanangan sa Galilea, siya nga nangayo sa mga buta, ug nagpapahawa sa mga demonyo. Siya nga daghag kontra bisan og wala mangontra. Siya nga wala mo duwa sa “kabuang” ni Herodes ug sa pag-pamot-bot sa mga negosyanteng kaparian sa iyang panahon.

Ang paghari ni Kristo sa atong kinabuhi isip Santo Niño de Cebu kay dili usa ka titulo nga pwede ra natong i-yam-yam sigon sa atong gusto. Ang iyang pagka Dios sa atong kinabuhi nagmando o nagsugo na ang grasya sa Pasko dad-on ngadto sa Viernes Santo.