Pagkabinunyagan

Mga igsuon ko diha ni Kristo, karong Domingoha atong gisaulog ang Pagbunyag sa atong Ginoong Jesuscristo – ang sinugdanan sa iyang hayag na misyon alang sa atong kaluwasan. Tungod kay mga binunyagan man kita, atong mapalandungan ang grasya sa Ginoo diha sa atong adlaw-adlaw nga kinabuhi.

Adunay usa ka prinsipyo mahitungod sa lihok sa grasya diha sa atong kinabuhi ug gani sa tanang butang. Kini nga prinsipyo nagkanayon: “Grace builds on nature.” Atong mabasa gikan kang Santo Tomas de Aquino, usa ka bantugang teologo sa Simbahan diha sa iyang sinuwat na Summa Theologiae (I, q. 1, a. 8 ad 2), “Grace perfects nature, but does not destroy it.” Sa ato pa, “Ang grasya nagapahingpit sa kinaiyahan sa tawo.”

Ngano nga importante man na atong hinumduman kini? Tungod kay kini nagpunting diha kanato nga ang grasya sa Dios wala magwagtang sa atong pagkatawo o “human nature,” kondili nagahimo niini nga mas hingpit ug mas maayo. Adunay kalambigitan ang atong tawhanong paningkamot – ang atong pagkat-on, pagdisiplina sa kaugalingon, ug pagtubo sa batasan – diha sa lihok sa grasya sa Dios. Ato untang masabtan na ang grasya sa Ginoo nagasuporta sa kinaiyahan sa tawo nga mahulma usab sa atong adlaw-adlaw nga mga buhat ug mga pagpili. Sa ato pa, ang grasya sa Ginoo motabang kanato, sama pananglit, sa obligasyon sa pagka-amahan. Kung ikaw nagpakaayo nga amahan diha sa banay diin ikaw nasakop. O sa imong paningkamot sa pag-eskwela, kung ikaw usab nagpaka-estudyante diha sa tunghaan.

Mga igsuon, dili makahimuot sa Dios nga maghulat lamang kita nga walay buhaton. Gitawag kita sa pag-atiman sa atong kinaiyahan: sa pagpaningkamot nga mahimong hamtong sa hunahuna, sa pagbati, ug sa batasan. Ug diha mismo niini nga paningkamot, ang grasya sa Dios nagalihok, nagapahingpit, ug nagadala kanato padulong sa pagkahingpit. Duha ka aspeto ang unta atong pamalandungan inig susi nato sa atong konsensiya: human maturity ug Christian maturity. Ang Christian maturity dili molukop sa human maturity, kondili nagapahingpit ug nagahatag og direksiyon niini.

Apan kinahanglan usab, mga igsuon, na atong hinumduman nga ang Ginoo mao gayud ang tinubdan sa tanang kaayohan. Husto lamang nga kanunay kita mangamuyo ug mosalig sa iyang walay puas na grasya diha sa atong kinabuhi ug sa tanang aspeto niini. Ang atong paningkamot dili igo kon walay grasya; ug ang grasya, bisan libre ug gamhanan, gitawag kita sa Dios nga dawaton ug tubagon kini pinaagi sa atong lihok ug mga pagpili. Matud pa ni San Agustin sa Hipona, “God created us without us: but he did not will to save us without us.” Ug ang mga tawo kanunayng molitok sa pulong na giingon na tubag sa Ginoo, “Lihok tawo kay gitabangan na tika.”

Karong Domingoha, gitawag kita sa paglantaw balik sa Sakramento sa Bunyag. Matud pa sa atong Katekismo: “Ang Bunyag nagawagtang sa sala nga panulundon, sa tanan nga personal nga sala ug sa tanang silot tungod sa sala. Nagahimo kini sa binunyagan nga magsasalmot diha sa diosnong kinabuhi sa Trinidad pinaagi sa grasya nga makapasantos, sa grasya nga makapatarong nga nagpahisakop kaniya ngadto kang Kristo ug ngadto sa iyang Simbahan.”(Kompendiyo sa Katesismo sa Simbahang Katoliko, p. 90)

Mga igsuon, sa atong pagsaulog sa Pagbunyag sa Ginoo ug sa dugang pagsabot sa grasya sa Ginoo, mapalandungan unta nato ang atong kaugalingong bunyag na usa usab ka tawag: tawag sa pagtubo, sa pagkamahamtong, ug sa pagpakabuhi sa grasya nga gihatag kanato sa Ginoo. Ug kung ugaling malayo na kita, makapangutana dayon kita, “Asa naman ang atong pagkabinunyagan?”