Ang Halad ni Hesus Ato Usab nga Halad

Makapaikag kaayong mamatikdan nga ang aspeto sa paghalad usa usab ka lawom nga bahin sa atong kulturang Pilipino. Modagkot ug mohalad kita’g kandila panahon sa pag-ampo. Magdala’g “pasalubong” isip gasa o halad inig uli gikan sa biyahe. Moamin ta sa atong mga katigulangan isip usa ka paghalad sa atong pagtahud kanila. Mopaambit ug mohalad kita’g pagkaon panahon sa panagtapok aron sa pakiglambigit ug mopaambit ug mohalad sa atong oras, talento, ug “bayanihan” nga serbisyo alang sa kahiusahan sa atong mga kaigsuonan.

Sa Lucas 2:22-40, nagsaysay nga ang usa ka importanteng halad naglangkob sa tanang halad. Dinhi, usa ka yano ug lawom nga halad ang pagdala ni Jose ug Maria sa batang Hesus didto sa Templo sa Jerusalem, diin gihimo ang pagtuman sa Balaod ni Moises. Ang daw usa ka ordinaryong buhat sa pagkamasinugtanon nahimong sagradong panagtagbo nga nagpadayag kon kinsa gayud si Hesus: ang kahayag sa mga nasud ug ang katumanan sa saad sa Diyos. Sama ni Jose ug Maria, atong dakong hagit isip ginikanan ang pagpaningkamot sa paghalad sa atong mga anak ngadto sa Ginoo— dili lang diha sa bunyag o ritwal, kon dili pinaagi sa sakripisyo, paningkamot, ug pag-ampo.

Sa paghalad ni Jesus, naghisgot usab sa duha ka tawo: si Simeon ug Anna. Sa unang pagtan-aw, ang panagtagbo morag kabahin na sa kostumbre, apan kon atong pamalandongan, atong makita nga sila nagpadayag sa mapailubong paglaum ug lig-ong pagtuo. Si Simeon naghulat sa tibuok niyang kinabuhi alang sa katumanan sa saad sa Diyos, masaligon siya nga makakita sa Mesiyas sa dili pa siya mamatay. Sa dihang mikugos siya sa Diyosnong bata, siya nakaila Kaniya dili pinaagi sa timailhan sa gahum, kon dili pinaagi sa mga mata sa hugot nga pagtuo. Si Anna, usa ka biyudang maampuon, miila usab sa bata nga Manunubos ug nipaambit sa maayong balita ngadto sa uban.

Sa atong kulturang Pilipino, ang mga tigulang adunay espesyal nga luna. Kasagaran, sila ang mga espirituhanong haligi sa pamilya—mangulo sa pag-ampo, magtudlo sa debosyon, ug mopasunod sa pagtuong tradisyon. Sa developmental psychology, atong nakat-onan gikan sa mga ehemplo sa mga mahinungdanong tawo sa atong kinabuhi, sama sa atong lolo ug lola, nga gisugyot ni Albert Bandura sa iyang Social Learning Theory. Si Simeon ug Anna nagpahinumdom ug nagtudlo kanato nga ang pagtuo dili matigulang; kini magkalawom sa paglabay sa panahon. Ang ilang presensya sa Ebanghelyo nag-awhag kanato sa paghatag og bili sa kaalam sa mga tigulang ug sa pag-ila kon sa unsang paagi nagpadayon ang Ginoo sa pagmensahe pinaagi kanila.

Sa kataposan, kita gidapit sa usa ka pangutana: Unsa ang atong gihalad ngadto sa Diyos? Sama ni Jose ug Maria, gitawag kita sa pagtugyan sa atong kinabuhi—atong pamilya, trabaho, mga damgo, ug pakigbisog—ngadto sa Ginoo. Kung ato kining tumanon, matagboan nato pag-usab si Kristo. Kini usab nagtudlo kanato nga ang pagtugyan ug paghalad sa atong kinabuhi ngadto sa Ginoo naglakip og kalipay, kalinaw, ug kahupayan. Hinaot nga sa paghalad ni Jose ug Maria kang Hesus maghatag kini kanato’g kadasig sa pag-ila ni Kristo ingon nga atong kahayag, pagpamati sa kaalam sa matinud-anong mga saksi, ug sa hingpit nga paghalad sa atong kaugalingon ngadto sa Diyos inubanan sa pagsalig ug paglaum.