Ang dalaygong si Padre Juan – Gula 26

Nakugang si Padre Juan sa iyang nadungog ug mitutok siya kang Rogelio. Nakita niya ang kaanggid sa panagway ni Rogelio kang Roberto. Dili lisod nga siya motoo nga igsuon sila si Rogelio ug Roberto, apan ang dili niya masabtan nganong wala man nakasulti niya si Roberto nga aduna diay siyay igsuon sa bilanggoan.

“Pasensiya na kaayo ha nga nitan-aw ko’g pag-ayo nimo,” ingon ni Padre Juan human sa pipila ka segundo nga naglantaw kang Rogelio. “Wa lang ko kasabot nganong wala man nakasulti namo si Roberto nga naa diay ka dinhi sa sulod sa bilanggoan. Siya raba gyud ang unang misugyot aning programa alang ninyo dinhi. Na unsa man ni si Roberto?”

“Mao ba, Padre?” Nahibulong pud si Rogelio. “Dinhi man siya adtong usang adlaw, Padre. Mao man gani nga eksayted kaayo mi sa inyong pag-abot kay gipahibaw man ko, kami, niya nga manganhi mo,” sugilon ni Rogelio nga natingala.

“Wala man siya nidungan namo pagpadulong dinhi,” ingon ni Padre Juan. “Ako nalang gani siya giteksan nga moderetso nalang dinhi kay nigikan nami didto sa parokya.”

“Naunsa diay kaha si Manoy, Padre? Wala pa siya mitubag nimo?”

“Wala na ko nasayod, Rogelio, kay gibilin man among mga selpon ngadto sa gawas. Bueno, paabot-paabot lang ta niya basin og anaa na tu karong taud-taud,” ingon ni Padre Juan.

Gisugdan ni Padre Juan ang Santos nga Misa alang sa mga binilanggo ug gisunod dayon ang hamubo nga programa alang kanila. Mihatag sila og pipila ka pasundayag sa pagsayaw ug kanta ug nangalipay pag-ayo ang mga nabilinggo ilabi na sa dihang gipanghatag ang mga regalo alang kanila. Wala lang hinuon gitagsatagsa tungod sa kadaghan, kondili gihatag sa mayor sa matag selda.

Naggahin usab og pipila ka gutlo nga nakighinabi ang mga boluntaryo nga taga parokya ngadto sa mga piniriso ug dinhi nagkahimamat pag-usab sila si Padre Juan ug Rogelio.

“Wala man gyud maabot si Roberto, dong,” ingon ni Padre Juan.

“Mao lage, Padre. Na unsa kaha tu si Manoy. Nabalaka na hinuon ko.”

“Sige lang kay inig uli namo ako dayon siyang adtuon.”

“Sige, Padre, salamat kaayo ninyo ha. Palihug intawon ko ni Manoy Roberto ipangumosta ko niya.”

Natapos na ang oras nga gigahin sa ilang pagbisita busa nagsugod na og panguli sila si Padre Juan. Sa dihang nakagawas na sila sa ganghaan sa prisohan, nakita ni Padre Juan si Roberto.

“Uy! Roberto! Anaa ka man lage diha!” singgit ni Padre Juan.

“Sorry kaayo, Padre!” mabalak-on nga tubag ni Roberto.

“Ngano man ka? Unsa may nahitabo nimo? Ang imong manghud nabalaka intawon nga wala ka makuyog namo. Diin man ka? Karon pa ka naabot?”

“Mao lage, Padre. Pasensiya na gyud kaayo. Kaganiha ra man ko naabot apan wala ko nisulod,” masub-anong tubag ni Roberto.

“Ngano man?” seryoso nangutana si Padre Juan.

“Kuan man gud, Padre…mauwaw ko nga naa koy igsuong binilanggo.”