Ang Kahayag sa Panimalay – Gula 4

Miabot si Aryana sa ilang panimalay mga pasado alas diez na sa kagabhion. Nagsiga pa ang mga suga ug sigurado siya nga nagmata pa ang iyang mga anak kay wala man kini sila maanad og katulog og sayo bisan unsaon niyag sulti nga dapat matulog silag sayo aron dili magduka sa eskwelahan sunod adlaw. Samot na nga dugay siyang maabot gikan sa trabahoan, kanunay lang gyud siyang magpahimangno nila nga mangatulog og sayo hangtod nga gipul-an na siyag pahinumdum.

“Wa na pud nangatulog og sayo,” hunahuna ni Aryana. “Aw tan-awon talang unyag kinsay sungogon nga putot kay wa katubo.”

Paghuman og parking niya sa sakyanan sulod sa ganghaan sa ilang panimalay, gikuha niya ang iyang mga gipamalit nga mga pagkaon, mga upat ka putos nga plastic nga iyang gibitbit uban sa iyang mga gamit sa opisina.

“Pastilan,” panghupaw ni Aryana, “kami sa una maglumbaanay mi og sugat sa among inahan aron tabangan sa mga dala. Ang akong mga anak wa gani kabantay nga naabot nako. May lang ni sila pagkabata pa kay kusog kaayo mosugat kay motan-aw dayon og unsay dala nga pagkaon. Pagkalahi na gyud sa panahon karon.”

Pagsulod ni Aryana sa sala, nakita niya si Arlyn, ang manghud ni Andrew, nga nagtotok sa iyang selpon nga naghigda sa sofa. Ug si Andrew nga nag-atubang sa kompyuter sulod sa lawak dapit sa sala. Makita lang siya tungod kay naka-abyerto man ang pultahan. Maoy mando ni Aryana nga dili kini sirad-an kon mogamit sila sa kompyuter aron makahibaw sila kon nagtuon ba o nagduwa lang sa kompyuter.

“Arlyn!” mitawag si Aryana. “Grabeha sad nimo inday wa gyud ka kabantay kon unsa kadaghan akong gipangdala?”

“Hala! Sorry Mama.” Dalidali nga mibarog si Arlyn ug gipangkuha ang mga putos nga gidala ni Aryana.

“Ederetso nang mga karne og utanon adto sa refrigerator ha kay basin madaot na. Mag-ilis sa ko sa taas kay perteng alimuota.”

“Oo, Mama.”

Taudtaud, human nakaligo si Aryana ug nakailis og senina pangbalay, minaog siya sa ubos aron mosusi sa mga bata ug aron mag-andam sa iyang mga lutuon para sa ilang bawon sa paniudto adto sa eskwelahan.

Sa pag-abot niya sa kusina, maoy misugat sa iyang panan-aw ang mga putos nga gibutang lang sa may marmol nga andamanan sa lutuon duol sa stove. Kalit nga gibati ni Aryana ang kalagot nga daw misaka ang iyang dugo sa iyang ulo sa kaligotgot nganong wala masunod ni Arlyn ang iyang gisugo kaganiha.

“Arlyn!” misingka si Aryana nga paspas milakaw adto sa sala. Sa pag-abot niya kang Arlyn, dali niya kining nahapak ang paa nga perteng kusuga daw ang piti makapamata sa silingan. Bisan gani si Andrew nga nagkompyuter nakurat man sa lagapak sa pad ni Aryana ngadto sa paa ni Arlyn.”

“Agay!! Mamaaa…” misyagit sa kasakit si Arlyn dungan sa paghilak. [SUMPAYAN]