Ang Kahayag sa Panimalay – Gula 7

Naghinoktok sila si Andrew ug Arlyn human nga mibiya ang ilang inahan ug misulod sa iyang lawak nga masuk-anon. Si Arlyn nagbagho pa gihapon daplin sa sofa nga nagtikongkong. Miduol si Andrew kaniya ug iya siyang gikakos, giagak pabarog ug gipalingkod sa sofa.

“Kadali lang kay magkuha ko og tubig,” ingon ni Andrew sa iyang manghud.

Milakaw si Andrew ngadto sa kusina ug nagkuhag usa ka baso nga bugnawng tubig. Nagkuha nalang pud siya og icepack aron ikatapion sa paa ni Arlyn nga klaro kaayong nabun-og sa paghampak sa iyang inahan kaniya bunga sa kasuko.

“Kuya, sakit kaayo akong paa,” ingon sa dalagita.

“Mao lage, mao nga nagdala nalang pud ko og icepack aron dili kaayo na mohubag imong paa. Imna usa ning tubig o.”

Hilom nga gitapin-an ni Andrew sa icepack ang paa ni Arlyn samtang niinom si Arlyn sa tubig, apan naigking ang dalagita sa kabugnaw sa icepack.

“Sorry, sakit?” pangutana ni Andrew.

“Wala raman. Bugnaw lang,” tubag ni Arlyn.

“Sa sunod maminaw na gyud ta ni Mama ha. Aron dili nani mausab. Luoy kaayo ta ba basta ingon ani. Maluoy pud ta ni Mama kay naningkamot baya siya para nato,” pasabot ni Andrew kang Arlyn.

Wala lang mitubag si Arlyn apan nagpadayon og tulo ang iyang mga luha.

“O, nganong nihilak naman pud ka? Nisakit imong paa?” pangutana ni Andrew.

“Wala raman. Nahadlok lang ko ni Mama. Nakalitan ko nga iya tu nabuhat.”

“Ngano man? Wala pa diay ka makasulay nga iyang gikasab-an nga gikasab-an naman ta niya sa una.”

“Oo lage. Pero lahi ra man tu kaganiha. Lain man kaayo siya tan-awon. Mura siyag lahi nga tawo. Iyang mga mata siga kaayo sa kasuko. Iyang ngipon nagkagot. Unya nangusog gyud siya sa kalagot. Ako ra man unta tu balikon dayon ang iyang mga pinalit sa grocery aron isulod sa refrigerator. Naa lang koy gitan-aw kadali sa akong selpon. Na taymingan lang gyud maoy iyang pagnaog ug mao na tu dayon nahitabo. Lain gyud kaayo si Mama.”

Nag-abot ang kilay ni Andrew nga namati ug nagtan-aw kang Arlyn. “Naa na sad ka. Mosuway na sad kag lusot. Kung sakto pa na imong giingon nganong naghigda man ka diri sa sofa paghapak ni mama nimo? Dapat nagbarog lang unta ka nagtan-aw sa imong selpon,” ingon ni Andrew.

“Lage, Kuya. Wa man ko namakak,” tubag ni Arlyn.

“Ay nalang ta, Arlyn. Naa na sad na imong style ha nga bisan sayop na ka mosuway pa gyud og lusot. Maluoy unta ko nimo pero og ingon ana gani ka, dili na tika labanan,” ingon ni Andrew.

“Lage! Sala na tu nako. Sige nalang ako na tu sayop,” masulob-on nga pag-ankon sa dalagita.

“Tinuod na gyud na?” pangutana ni Andrew. “Lage, tinuod na,” tubag ni Arlyn.

“Unsaon man ni nato ron nga lagot man kaayo si Mama?” Nagtinan-away silang duha. [SUMPAYAN]