Tinuod nga Tubag

Mga igsuon ko diha ni Kristo, karong Domingoha malantawan nato nga si Jesus uban sa iyang mga tinun-an. Mabulukon kaayo kining atong Ebanghelyo karon ilabina kung atong pamanlandungan ang duha ka aspeto niini: una, mao ang lugar diin kini nahitabo; ikaduha, ang dagan niining panag-istoryahanay.

Una, mahinungdanon alang kanato ang dapit diin gipangutana ni Jesus ang iyang mga tinun-an, “Kinsa man ako sumala sa inyong pagtuo?” Nahitabo kini sa Cesarea Filipos. Usa kini ka siyudad nga Helenistiko ang kultura diin ang molupyo dili mga Judio. Mao nga layo sila sa mga panon sa katawhang Judio, sa ilang presensya ug tingog, ug bisan sa paniid sa ilang mga kaaway. Layo sa mga ubang kasikas sa katawhan ug sa masusihon nga mga kaaway, niining hilit na lugara gidala ni Jesus ang iyang mga tinun-an padulong ngadto sa mas lawom nga pangutana sa pagtuo: “Kinsa man ako alang kaninyo?” Dinhi mabati ug masukod ang tinuod nga pagtoo diha kang Jesus.

Makahinumdom kita sa susama nga kasinatian ug angay nga makahuna-huna kita nga tingali mao usab kini ang usa sa mga hinungdan nganong usahay tugotan sa Ginoo nga malayo kita sa mga tawo nga naga-uban kanato kanunay, sa ilang mga paggiya, pagsusi, o “social pressure”, ug sa mga katungdanan o papel nga ginahamtang nila kanato. Sa lugar na hilit kaayo diin nag-inusara kita, gidapit kita sa pagpangutana: Kinsa man si Jesus alang kanako?

Ikaduha, ang dagan sa mga pangutana ni Jesus sa iyang mga tinun-an. Kining pagbalhin gikan sa pangutana sa ilang nadungog mahitungod sa mga pagtoo sa mga tawo —“Sumala sa mga tawo, kinsa man ang Anak sa Tawo?”—ngadto sa direktang pagpangutana sa ilaha mismo—“Apan kamo, unsa may inyong ikasulti? Kinsa man ako?”—nagpakita kung giunsa pagduol ni Jesus kita. Sa paagi nga personal kaayo. Mao kini ang sugyot sa atong kaubanan, apan sa kataposan, pangutan-on kita ni Jesus sa atong gituohan.

Importante nga isip usa ka komunidad, atong mailhan si Jesus. Ang atong hiniusang pagpamatuod sa pagtuo mahinungdanon ilabi na sa pagtukod sa Katawhan sa Diyos. Uban kanila, atong gipadayag ang atong pagtuo kung kinsa si Jesus ug unsa ang iyang kahulogan alang sa atong kinabuhi. Apan dili lang kutob diha ang atong pag-ila kang Jesus. Iyang gidala ang pangutana ngadto sa matag usa kanato sa personal nga paagi. Usa-usahon kita sa paglitis. Ipangutana niya kini kanato diha sa hilit kaayo na dapit, layo sa masusihong mga mata sa mga tawo.

Ug, mga kaigsuonan, unsa pa bay dapit nga mas hilit, mas pribado, ug mas tinago kay sa atong kaugalingong kasingkasing? Didto, diin walay lain nga makatubag alang kanato, gipangutana kita ni Jesus: “Apan ikaw, kinsa man ako?” Ug diha, diha sa kahilit ug kahilom sa atong kasingkasing, kinahanglan nato ihatag ang atong kaugalingong tubag. Tubag nga dili lamang madungog sa atong mga pulong, kondili makita usab sa atong mga binuhatan. Tubag nga dili lang makita sa atong binuhatan, kondili masinati sa atong pamatasan. Tubag nga dili lang masinati sa atong pamatasan, kondili makita sa tibuok natong kinabuhi.