The Official Newsletter of the Archdiocese of Cebu, Philippines

Malahutayong pagtuo

Mosalig sa Ginoo sa matag adlaw,
Bisan kasakit moabot sa dalan;
Mag-ampo ug maglaom kanunay,
Kay ang kalooy Niya walay katapusan.

Bisan ang tubag sa pag-ampo dugay nga maangkon,
Kanunay magpabilin kitang matinumanon;
Dili moundang taliwala sa kakapoy,
Kay ang Ginoo mobuhos sa iyang kalooy.

Midool siya kang Jesus nga mapainubsanon,
Miluhod uban sa pagtuo nga lig-on;
Wala moatras sa iyang pangaliya,
Kay ang paglaom nagpabilin kaniya.

Bisan lisod ang pulong nga nadungog,
Mapainubsanon siyang mitubag;
Sa mumho lamang, iyang gipangayo,
Kay iyang gisaligan ang kalooy sa Ginoo.

“Pagkadako sa imong pagtuo,” miingon ang Ginoo,
Ang imong anak Iyang giayo;
Ang imong pangaliya Iyang gitubag,
Ug ang kalooy Niya mipadayag.

Ginoo, hugta ang among pagtuo,
Sa matag pagsulay, Kanimo kami mangaliyupo;
Hatagi kami og kasingkasing nga mapainubsanon,
Ug tudloi kami nga magmalig-on.